Welkom op Opeens Had Ik Het

Op het forum zijn alle inhoudelijke discussies te vinden.
De verhalen van het OV-personeel zijn te vinden in Op en Rond de Rails op het forum.

Als je werkzaam bent in het Openbaar Vervoer heb je de mogelijkheid om toegang te krijgen tot de besloten OV-personeelsdelen op het forum. Voor meer informatie over het verkrijgen van toegang tot de besloten personeelsdelen kun je contact opnemen met een van de leden van het Team.

We wensen jullie een fijn verblijf toe op onze site. Schroom niet om je aan te melden op het forum en mee te doen in de discussies!

Het Team van Opeens Had Ik Het

Op en Rond de Rails

De Wisselrubriek #17: Aanrijding
Maandag 23 januari 2012 om 17:40


Elke twee weken neemt een OV-medewerker ons mee naar de belevenissen in de wereld van het Openbaar Vervoer.
In de Wisselrubriek komen die belevenissen van verschillende medewerkers die in het Openbaar Vervoer werken.

Voor de eerdere delen in de Wisselrubriek klikt u op de links hieronder:
Vanuit het HC-hok: Drugs en alcohol op het station, CSI op de trein, Controle in de trein, Probleemdienst, De eerste klas
Van achter het stuur: “Er is op dit moment helaas geen treinverkeer mogelijk”
Vanaf de post: Nachtdienst, Het gele lijntje, NCBG, Bovenleiding
Vanuit de Kiosk: Mensen die het moeten verpesten, Koffie, thee, vieze boekies!!
Vanuit de metrocabine: Opleiding tot metrobestuurder, Nachtelijke avonturen, Opleiding RandstadRail
Vanuit de werkplaats: Tussentijd Controle Beurt

Vanuit het HC-hok: Aanrijding

Het is een vrijdagavond, laat in het jaar. We rijden de trein van Roosendaal richting Zwolle en het is vrij druk. Veel studenten die het weekend ergens anders doorbrengen dan bij hun ouders of juist een weekend naar hun ouders toe gaan. Mijn collega en ik hebben er net een controleronde op zitten en we hebben samen een plekje gevonden om even te kunnen zitten. Op de Railpocket voeren we de door het apparaat gevraagde gegevens in en zien we dat de spoorkaart wordt bijgewerkt. Alles rondom Utrecht kleurt rood, vanwege een storing. "Geen treinverkeer van en naar Utrecht Centraal." is de mededeling die er bijstaat. "Ha, daar hebben we mooi geen last van!" zegt mijn collega. "Gelukkig maar, want ik heb zometeen een vrij weekend en ik wil gewoon naar huis nu." We praten wat over de verstoringen die we hebben meegemaakt en ook hebben we allebei wel eens met een verstoring rondom Utrecht stilgestaan. We zullen er nu geen last van hebben, omdat we tussen Tilburg en Den Bosch rijden richting Zwolle.

Opeens remt de trein af. Niet op de normale manier, voor bijvoorbeeld een station of bocht. Dusdanig hard dat het flesje water dat mijn collega op het tafeltje voor hem heeft staan van het tafeltje afglijdt en op de grond onder de stoelen verdwijnt. De trein komt met een schok tot stilstand en heel even is het muisstil. Als het een ATB-remming is, dan roept de machinist ons zometeen op onze portofoon wel op. Maar het blijft langer stil dan gewoonlijk en na twintig seconden probeert mijn collega de machinist op te roepen via de portofoon. Geen reactie. We overleggen kort. Als de machinist niet reageert, kan dat twee dingen betekenen: Of hij is niet goed geworden en het dodemanssysteem heeft de trein tot stilstand gebracht om te voorkomen dat we eeuwig door blijven razen of we hebben een vrachtwagen geramd die de cabine verwoest heeft. We besluiten naar de voorkant van de trein te lopen om te onderzoeken wat er precies aan de hand is.

Maar op het moment dat ik opsta, roept de machinist ons op via de portofoon. "We hebben een aanrijding met een auto gehad." is zijn mededeling. Mijn collega meldt hem dat we naar voren komen om te assisteren. Ik stap naar de omroep en informeer de reizigers dat we een aanrijding hebben gehad met een auto en dat we op onderzoek uitgaan en hulp gaan verlenen. Daarnaast verzoek ik iedereen om de conducteurs doorgang te verschaffen naar de voorkant van de trein en ons vooral niet te hinderen. Daarmee probeer ik vragen te voorkomen in de categorie: "Ga ik mijn aansluiting wel halen?"

We lopen achter elkaar aan naar de voorkant van de trein. Onderweg komen we door een coupé waar twee benevelde jongemannen zitten. Mijn collega loopt iets voor me en krijgt een vraag van hen. Ik heb de vraag niet gehoord, maar aan de reactie van mijn collega -hij loopt gewoon door, kijkt boos om en vraagt: "Vind je jezelf nou grappig?"- te zien, is het meer om leuk te doen dan dat ze serieus zijn.

Aan de voorkant van de trein gekomen, klimmen we uit het rijtuig. Om bij de machinist te komen moeten we wel buiten langs, want we hebben een locomotief voorop lopen. Eenmaal vooraan, blijkt er van de auto die we hebben aangereden niet veel meer over te zijn. De machinist staat in de deuropening van de loc en kijkt ons aan. We vragen hem hoe het met hem is en hij geeft aan dat het wel gaat. Hij is toch een beetje geschrokken. Ik loop voor de loc langs en kijk naar het wrak van de aangereden auto. Daar is echt niet veel meer van over...


Foto: Brabants Dagblad

Er hangt een behoorlijke benzinelucht om het wrak en er tikt ook nog iets in de overblijfselen van de auto. Ik werp een blik naar binnen om te zien of er een slachtoffer in de auto aanwezig is. Ik kan zo snel niks vinden en besluit de machinist te vragen of hij verder iets heeft gezien. Als ik hem in de deuropening zie staan, zie ik dat hij een sigaret in zijn mond heeft gestoken. "Ehm, meester, er hangt hier een enorme benzinelucht, dus het lijkt me verstandig dat u die nu even niet aansteekt." Snel haalt hij de sigaret uit zijn mond. "Het is goed dat je het zegt, HC. Ik had hem zo aangestoken..." We vragen hem of hij de procedures heeft uitgevoerd zoals ze uitgevoerd behoren te worden en de machinist geeft aan alles te hebben afgehandeld. Als we hem vragen wat hij heeft gezien, begint hij over een auto die op de overweg stond en hij heeft iemand naast de auto gezien. Terwijl hij dat verteld, duikt er een man in een vuile, reflecterende jas op. Het blijkt de machinist te zijn van de goederentrein die ons tegemoet kwam en is komen kijken of hij kan helpen. Nu de twee machinisten samen zijn, besluiten mijn collega en ik dan maar naar de overweg te lopen waar de aanrijding is gebeurd.

Met mijn minizaklamp in mijn hand en de fellere noodseinlantaarn in de handen van mijn collega lopen we langs de trein, zoekend naar brokstukken en eventuele slachtoffers. Hoe dichter we bij de overweg komen waar de impact is geweest, hoe groter de brokstukken worden. We zien dat er bij de overweg iemand staat en we lopen op die persoon af. Mijn collega steekt zijn hand uit en stelt zich voor. De man blijkt een Pool te zijn die alles heeft gezien. Hij staat te shaken en legt uit wat er is gebeurd. De auto stond op de overweg stil en kon niet meer wegkomen. Toen de trein eraan kwam is de bestuurder uitgestapt, maar op het moment dat de persoon naast de auto stond, was de trein er al.

Daaruit concluderen mijn collega en ik dat er dus ergens een slachtoffer te vinden moet zijn. We danken de Pool voor de informatie en beloven hem slachtofferhulp in de vorm van de politie die onderweg is. Mijn collega en ik gaan op zoek naar het slachtoffer. Maar omdat het donker is, is ons zicht niet heel goed. Met de beperkte lichtopbrengst van onze zaklampen zoeken we het gebied rondom de overweg af. Mijn collega denkt iets gevonden te hebben en roept mij. In de greppel naast het spoor vinden we inderdaad het lichaam van het slachtoffer. EHBO gaat hier niet meer baten, concluderen we nadat mijn collega bijna zijn nek heeft gebroken toen hij het slachtoffer nader wilde bestuderen om te zien of we nog iets konden doen.

Op de achtergrond horen we diverse sirenes onze kant op komen. Het duurt dan ook niet lang meer voor er een voorman van de brandweer naast ons staat en ons vraagt naar de situatie. De brandweer bestudeert het slachtoffer ook en komt ook tot de conclusie dat daar niets meer aan te redden valt. Vervolgens komen er een aantal politieagenten aangewandeld, die worden geïnformeerd en die ik instrueer slachtofferhulp te verlenen aan de Poolse man die in zijn busje zit bij de overweg.

Nadat alles op gang is gekomen, staan mijn collega en ik er wat verloren bij. De brandweer is bezig het slachtoffer en de hele situatie te bekijken. De politieagenten zijn bezig met omstanders die toe zijn gestroomd, de traumahelikopter landt in het weiland en de ambulancebroeders nemen de informatie van de brandweerlieden over. De voorman van de brandweer vraagt ons of we naar de voorkant van de trein willen lopen, want onze wachtdienst zal ons zometeen wel op komen halen.

We lopen naar de voorkant van de trein en zien dat in een aantal rijtuigen van onze trein de verlichting is uitgevallen. We openen een deur, zodat mijn collega in de trein de stand van zaken door kan geven en meteen kan vertellen dat in sommige rijtuigen de verlichting is uitgevallen en dat dat te maken heeft met de stroomvoorziening. Die is uitgeschakeld omdat de machinist de stroomafnemer heeft laten zakken na de aanrijding om problemen bij bijvoorbeeld brand te kunnen voorkomen. Daarna werkt de stroomvoorziening op een accu in elk rijtuig en ook die zijn een keer leeg.

Aan de voorkant van de trein aangekomen blijkt dat communicatie in zo'n chaotische toestand ook niet geweldig is. Als het een is bepaald, komt er iemand anders die hoger in rang is, die over datzelfde wil overleggen. Er zijn veel vragen en er vindt een heleboel overleg plaats, waar nog meer vragen uit voortkomen. Dan duikt onze wachtdienst op, een Teammanager die voor opvang zorgt bij onder andere dit soort situaties. Ook Service&Veiligheid is aangekomen. Zij zullen zorg dragen voor de reizigers in de trein, de evacuatie die op touw wordt gezet en dat de reizigers in de bussen kunnen stappen.

De wachtdienst neemt ons mee van de aanrijdingsplaats, de bossen in, naar zijn auto. Die blijkt ingeparkeerd te zijn door een busje van Service&Veiligheid en dus kunnen we niet wegkomen. Terwijl we staan te wachten op de collega van S&V die hun busje, helpen we de gearriveerde touringcarchauffeurs hun bussen te keren, zodat de reizigers in kunnen stappen en de bussen meteen kunnen vertrekken richting Den Bosch. Als het busje van S&V aan de kant is gezet, stappen we in de auto van de wachtdienst. In de auto is het wat warmer en kunnen we even bijkomen. Althans, dat was de verwachting. Als de wachtdienst de sleutel van de auto omdraait in het slot, gebeurt er tot zijn grote verbazing helemaal niets. We moeten de auto dus ook nog aandrukken voor we kunnen vertrekken uit de Helvoirtse bossen.

Op kantoor in Den Bosch praten we kort na over de hele situatie en wordt besproken hoe we richting onze standplaats zullen gaan. Op het perron was het bij aankomst met de auto al een behoorlijk hectische boel met uitval van treinen en vertraagde treinen die erg vol rondrijden, dus wordt er voor ons een taxi besteld, die ons via een omweg naar de standplaats van de machinist naar onze standplaats brengt. Onderweg vertelt onze machinist nog waarom hij niet meteen reageerde op onze portofoonoproep: "Door de klap van die aanrijding vloog mijn portofoon van de stuurtafel. Ik hoorde jullie wel, maar ik kon die portofoon nergens vinden!"

Ook op onze standplaats worden we nog even opgevangen door onze eigen wachtdienst en ongeveer 10 minuten later dan dat mijn eigen dienst zou eindigen, stap ik mijn eigen auto om veilig naar huis te rijden. Achteraf blijkt dat het slachtoffer een 87-jarige vrouw is uit Vught, die met haar auto naast de betonnen rijplaat is terecht gekomen.
_____________________________________________________________
Ben je ook werkzaam in het Openbaar Vervoer en wil je ook een of meerdere artikelen voor De Wisselrubriek schrijven? Stuur dan een Persoonlijk Bericht naar Mikos. We zijn altijd op zoek naar OV-personeel dat wil schrijven voor De Wisselrubriek, dus meld je aan!
Reacties op de Wisselrubriek zijn welkom in het topic!

Beste Reiziger

Werking Beste Reiziger
Maandag 9 januari 2012 om 20:24

In Beste Reiziger komen de mooiste, leukste, maar ook de interessantste verhalen voorbij die de bezoekers van ons forum voor ons opschrijven. Voor Beste Reiziger zijn we constant op zoek naar de belevenissen die jij als reiziger in het Openbaar Vervoer meemaakt. Dat kunnen hele grote verhalen zijn, maar ook kleine bijdragen.

Om te voorkomen dat er binnen een bepaalde periode meerdere bijdragen in Beste Reiziger worden geplaatst en daarna een hele periode niets, hebben we besloten Beste Reiziger door middel van een redactie af te sluiten, zodat bijdragen aan Beste Reiziger alleen door die redactie kunnen worden geplaatst.

Speciaal voor iedereen die het leuk vindt is er ook De Reizigerscolumn. Korte, maar ook lange verhalen, oude en ook nieuwe avonturen; daarvoor is allemaal plaats in De Reizigerscolumn. De rubriek voor iedereen die (eventueel anoniem) wil vertellen over zijn of haar verhalen, belevenissen en gebeurtenissen tijdens reizen met het Openbaar Vervoer. Wil je ook schrijven, eventueel anoniem, voor De Reizigerscolumn? Of wil je je verhaal gewoon kwijt in Beste Reiziger? Neem dan contact op met Mikos.

Ook voor vragen, opmerkingen of suggesties over Beste Reiziger kun je bij Mikos terecht.

Kalender